duyuru Güncel Duyurular!
Flatcast Tasarım Kampanyaları!.... Flatcast Tasarım Detayları!....
bilgi mybb

Konu Bilgileri
Konu Başlığı
RESÛLULLAH’IN (S.A.S.) SÎRETİ ,semail-i serif,
Konudaki Cevap Sayısı
1
Konuyu Açan Kişi
EFSANE UyGaR
Görüntülenme Sayısı
685
Yeni Yorum Gönder 
 
RESÛLULLAH’IN (S.A.S.) SÎRETİ ,semail-i serif,
Yazar Konu
EFSANE UyGaR
Çevrimdışı

**********

Yorum Sayısı: 29,175
Üyelik Tarihi: 29-03-2012
Yorum: #1
Gul RESÛLULLAH’IN (S.A.S.) SÎRETİ ,semail-i serif,
[Resim: ?di=RDOT]


بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم

Rahman ve Rahim olan Allah'ın Adıyla


[Resim: ?di=XJPG]

RESÛLULLAH’IN (S.A.S.) SÎRETİ


GÖRMESİ

Hazreti Aişe (R.A.) der ki:
- Peygamber Efendimiz (S.A.S.) ışıkta gördüğü gibi karanlıkta da görürdü.

Bir defasında Resûlullah (S.A.S.) şöyle buyurdu:
- Siz benim yalnız ön tarafı mı gördüğümü sanıyorsunuz!? Vallahi rukûnuz da, secdeleriniz de bana gizli değildir! Ben sizi arkamdan da görmekteyim.

YÜRÜYÜŞÜ

Hz. Ali (R.A.) O'nun (S.A.S.) yürüyüşünü şöyle anlattı:
- Ne O'ndan önce ne de O'ndan sonra O'nun gibisini görmedim. O yürürken, ayaklarını sürümez, adımlarını canlı ve uzun atar, sanki yüksekten iner gibi önüne eğilirdi.

Yezid bin Mersed (R.A.) ise şunları söyledi:
- Peygamberimiz yürüdüğü zaman sür'atli ve kuvvetli yürürdü. O'nun arkasında yürüyen biri koşarcasına giderdi, yine O'na yetişemezdi.

Suyuti, age, 1/131

ELLERİNİ KULLANIŞI

Hz. Aişe (R.A.) şöyle demiştir:
- Peygamber Efendimizin sağ eli temizlik ve yemek yemek, sol eli de, tuvalet ve temizlik içindi. Resûlullah bir şey aldığında onu sağ eliyle alırdı. Bir şey verdiğinde de, sağ eliyle verirdi. Efendimiz sağ tarafı kullanmayı severdi. Bir iş yapacağı zaman sağ elini kullanır, ayakkabısını önce sağ ayağına giyer, mescide önce sağ ayağını atar, topluluğa bir şey dağıtırken sağ taraftan başlardı. Bu şekilde herhangi bir işe başlamak istediğinde önce "Bismillah" diyerek besmele çekerdi.

Ebu Dâvud, Kitâbu'l-libâs, 41: Ibnü'l-Cevzi, age, 382 Buhari, el-Edebü'l-Müfred. 219

RAHMETLE KONUŞMASI

Hz. Hasan (R.A.) bir gün dayısı Hind'e (R.A.):
- Hazreti Peygamber nasıl konuşurdu? diye sordu.
Hind (R.A.) şöyle anlattı:
- O daima düşünceliydi. Çoğu zaman sessizdi. Hiçbir zaman gereksiz yere konuşmazdı. Her cümleyi ayrı ve net olarak söylerdi. Eliyle işaret ederken bütün elini kaldırır, bir şeye hayret ettiğinde avucunun içini çevirir, konuşma sırasında bazen elini elinin üstüne vurur, bazen keyiflenir, sevindiğinde ise gözlerini yere çevirirdi. Çok az güler, güleceği zaman tebessüm ederdi.

Tirmizî, Menâkıb/10

TANE TANE

Hz. Aişe (R.A.) bir gün dostlarına şöyle anlattı:
Resulullah Efendimiz sizin konuştuğunuz gibi konuşmazdı. O açık açık ve tane tane konuşurdu. Öyle ki O'nu işiten ezberlerdi.

İŞİTMESİ

Peygamberimizin (S.A.S.) arkadaşlarından Hakîm (R.A.) der ki:
- Biz, Resulullah Efendimiz'in etrafında toplanmıştık. O bizlere sordu: "Benim işittiğimi sizler de işitiyor musunuz?"
- Biz birşey işitmiyoruz, dedik.
Buyurdu ki:
- Ben sizin görmediğinizi görür, işitmediğinizi işitirim! Ben göklerdekileri duymaktayım!.. Çünkü göklerde bir karışlık boş yer yoktur, her taraf meleklerle doludur. Meleklerin kimisi secdede, kimisi kıyamdadır.

İbn-i Mâce, 2/1402, es-Suyuti, age, 1/126

USLÛBU HALİ İŞİTTİRMESİ

El-Berâ (R.A.) anlattı:
- Bir gün Peygamberimiz bize bir konuşma yaptı. O'nun bu konuşmasını uzak evlerde bulunanlar dahi duydu.

Abdurrahmân bin Muâz (R.A.) der ki:
- Minâ'da Peygamberimiz bir hutbe okudu. Biz O'nu göremeyecek kadar uzakta oturuyorduk. Yerimizden ayrılmadığımız halde, O'nun sesini rahatlıkla duyabildik.

Ümmü Hânî'de (R.A.) bu konudaki hatırasını şöyle anlattı:
- Peygamber Efendimiz'in Kabe'de gece yarısı okuduğu Kur'ân'ı, biz evimizde olduğumuz halde duyardık.

Suyuti, age, 1/127

KUR’AN OKUYUŞU

Peygamber Efendimiz (S.A.S.) Kur'ân-ı Kerîm'i tecvidiyle tane tane okurdu. Fakat nağmeli okumazdı. Evdeyken Kur'an okuduğunda O'nu (S.A.S.) ancak evde bulunanlar işitebilirdi.

Sahabeden Abdullah b. Ebî Kays (R.A.) Hazreti Âişe'ye (R.A.) sordu:
- Resûlullah Kur'ân'ı sessiz mi yoksa sesli mi okurdu?
- Her iki şekilde de okurdu. Yerine göre sessiz, yerine göre de sesli.

Tirmizî, şemâil, 44, bab, 1,4,7,8

ŞİİR SÖYLEMESİ

Resûlullah (S.A.S.) Hendek Savaşı için hazırlık yapılırken bir yandan toprak taşıyor
bir yandan da şu şiiri okuyordu:
- Sen olmasan Allah'ım; doğru yolu bulamazdık
Sadaka veremez, namaz kılamazdık
Huzur indir üzerimize, sabit kıl ayaklanmızı
Karşılaştığımızda saldırmak istiyor düşmanlar
Bize fitne çıkarmaya çalışıyor onlar.
Fakat karşı koyuyoruz biz.

Müslim, Fezâilü's-Sahabe, 135; İmam Ahmed, IV/358,359,362,365

GÜLÜMSEMESİ

Hz. Aişe (R.A.) şöyle anlattı:
- Ben şimdiye kadar, Resûlullah'ın çok aşırı neşelendiğini küçük dilini görününceye kadar güldüğünü görmedim. O yalnız gülümserdi.

Abdullah Ibnu'l-Haris'de (R.A.) şunu söyledi:
- Resûlullah'tan daha çok gülümseyeni görmedim.

Resûlullah Efendimiz (S.A.S.) arkadaşlarıyla yemek yiyordu Süheyb'i (R.A.) gören Peygamberimiz (S.A.S.):
- Buyur sen de ye! diyerek sofraya davet etti.
Süheyb (R.A.) gözünde bir ağrı olduğunu söyleyerek sofraya oturdu.
Süheyb (R.A.) iştahla yemeğe başlayınca Resûlullah (S.A.S.):
- Hem gözün ağrıyor, hem de hurma yiyorsun deyince,
Süheyb (R.A.) şöyle karşılık verdi:
Ağrımayan tarafımla çiğniyorum yâ Resûlullah!
Süheybi'n (R.A.) bu cevabı üzerine Efendimiz (S.A.S.) dişleri gözükünceye kadar güldü.

İmam Ahmed, Müsned, I/379; İbn Mâce, II 1139

AĞLAMASI

Bir gün Peygamber Efendimiz'e (S.A.S.) oğlu İbrahim'in hastalandığı haberi geldi. Resûlullah (S.A.S.) Abdurrahman (R.A.) ile birlikte aceleyle onun yanına vardı. İbrahim son anlarını yaşıyordu. Efendimiz (S.A.S.) onu şefkatle kucağına alıp bağrına bastı. O sırada Peygamberimizin (S.A.S.) mübarek yanaklarından gözyaşları süzülmeye başladı.
Abdurrahman (R.A.):
Sen de mi ağlıyorsun Ey Allah'ın elçisi? Ağlamayı yasaklamamış mıydın? diye sordu.
Resulullah (S.A.S.) şöyle buyurdu:
Ben kendisinde bulunmayan özellikleri sayıp dökerek ölü üzerine bağıra bağıra ağlamayı yasakladım. Benim bu ağlayışım ise merhametten ibarettir. Acımayana, acınmaz...

M. Asım Köksal, islam Tarihi, VII, 352

AKSIRINCA

İki kişi Allah Resûlü'nün (S.A.S.) huzuruna geldi. Bunlardan biri asilzade, diğeri ise değildi.
O esnada asilzade aksırdı.
Fakat;
"Elhamdülillah" demedi.
Bir zaman sonra diğeri de aksırdı.
Ama o;
"Elhamdülillah" dedi.
Efendimiz (S.A.S.) o'na:
- Yerhamükellah dedi.
Asilzade sordu:
- Ona dediğini neden bana demedin?
Peygamberimiz (S.A.S.) şöyle cevap verdi:
- O Allah'ı anınca ben de andım, Sen Allah'ı unuttun ben de seni unuttum.

İbn Ebi'd-Dünyâ, el-Edebu'l-Mülred, 226/2

ASLA ESNEMEDİ

Mesleme (R.A.) şöyle demiştir:
- Hiç bir peygamber, asla esnememiştir.”

Yezid bin Asam (R.A.) der ki:
- Peygamber Efendimiz'de hiç bir vakit esnemezdi!”

Ebu Hureyre (R.A.) şunu söyledi:
- Peygamberimiz aksırdığında, yüzünü kapatır ve aksırığını gizlerdi."

Suyuti, age, 1/126;İbnü'l-Cevzi, age, 381

RESÛLULLAH SEVER

Resûlullah (S.A.S.) şöyle buyurdu:
- (Dinde) Hastalık bulaşması ve uğursuzluk diye bir şey yoktur. Ancak "fe'l" hoşuma gider.
Sahabeler (R.A.) sordu:
- Ya Rasûlallah! fe'l nedir?
Efendimiz (S.A.S.):
- Güzel söz, hayra yorma, diye cevap verdi.

Buhârî, VI1/180,175; İbn Mace, 3537

HEDİYE

Hz. Aişe (R.A.) şöyle derdi:
Resûlullah hediyeyi kabul ederdi. Hediyeye daha güzel bir hediye ile karşılık verirdi. Bana bir paça bile hediye edilse onu kabul ederim, Ben paça yemeğe bile davet edilsem giderim, derdi.

Tirmizî, Şemâil. 192; Ibnü'l-Cevzi, age, 392-393

EVDEKİ HAYAT

Hazreti Hüseyn (R.A.) babası Hazreti Ali'ye (R.A.) sordu:
- Resûlullah eve gelince ne yapardı?
O'da (R.A.) şunları söyledi:
Efendimiz evine girdiğinde, vaktini üçe ayırırdı: Bir kısmını Allah'a, bir kısmını ailesine,
Bir kısmını da kendisine.

OTURUŞ TARZI

Peygamber Efendimiz (S.A.S.) genellikle diz çökerek otururdu. Bunun yanında, (edeb dairesi içerisinde) bağdaş kurarak, çömelerek, ayağını sarkıtarak v.b. şekillerde de oturmuştur.

Kayle (R.A.) der ki:
Resulullah'ı büyük bir mahviyet ve tevazu içerisinde otururken görünce, heybetinden vücûdum titremeye başlamıştı.

Buhârî, 1,105; Tirmîzî, Şemail, 8. bölüm. 13.hadis

YEMEK TARZI

Efendimiz (S.A.S.) sirke, bal, zeytin yağı ve sebze gibi bazı yemekleri çok severdi. Bir gün Ummü Hânî'nin evine gitti ve:
- Yiyecek birşeyler var mı?" diye sordu.
O'da (S.A.S.)
- Sirkeden başka bir şey yok" deyince,
- Sirke olan evde hiçbir şey yok denemez, buyurdu.

Arabistan'da "Hîs" denen bir yemek türü vardır. Tereyağına peynir ve hurma konarak hazırlanır. Hz. Peygamber (S.A.S.) bu yemeği de çok severdi. Peygamberimiz (S.A.S.) soğuk ve tatlı içecekten hoşlanırdı. Sütü de çok severdi. Sütü bazen katıksız bazen de içine biraz su karıştırarak içerdi. Kayısı, hurma ve üzüm tanesinin de hoşafını içerdi.

Sofraya gelen yemeği beğenmediği takdirde elini uzatmazdı. Ama hiçbir zaman da kötü demezdi. Önündeki yemeğe elini daldırıp eliyle karıştırmazdı. Başkalarını da bundan menederdi.

Hiçbir zaman bir yere dayanarak yemek yemezdi. Resulullah (S.A.S.), yemek yerken önünden yerdi.

Tirmizî, Şemail, 175; Ebu Davûd, Et'ime, 49; Ebu'ş-Şeyh, Ahlâku’n-Nebi, 192

YEMEĞİN BEREKETİ

Bir grup Müslüman (R.A.) Resûlullah'a (S.A.S.) gelerek:
- Biz yiyoruz, yiyoruz ama bir türlü doymuyoruz, dediler.
Efendimiz (S.A.S.):
- Herhalde tek tek yiyorsunuz,
deyince:
- Evet, dediler.
İnsanlığın Sultânı (S.A.S.) onlara şu tavsiyede bulundu:
O halde sofraya topluca oturun ve besmele çekerek başlayın. Göreceksiniz ki Allah yemeğinizin bereketini artıracaktır.

Selman (R.A.) Resulullah (S.A.S.) bereketle ilgili şunları söylemişti:
- Yemeğin bereketi hem yemekten önce, hem de yemekten sonra elleri yıkamaktadır.

İbn Mâce, II, 1093, nr. 3286

HURMA VE EKMEK

Şiddetli göz ağrısı çektiği bir sırada Suheyb-i Rumî (R.A.) Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i evinde ziyaret etmişti. Peygamberimiz (S.A.S.) o sırada yemek yiyordu. Sofrasında ekmek ve hurma vardı.
Süheyb'e (R.A.):
Buyur ye! dedi.
Süheyb (R.A.) hemen sofraya oturup yemeye başladı. Sultân-ı Kevneyn Efendimiz (S.A.S.) ona takıldı:
- Hem gözün ağrıyor hem de hurma yiyorsun ha!..
Hazır cevap olan Süheyb (R.A.) şöyle karşılık verdi:
- Ağrımayan tarafıyla çiğniyorum yâ Resûlullah!...
Bu cevap Resûlullah'ın (S.A.S.) çok hoşuna gitmiş, azı dişleri görününceye kadar gülmüştü.

İbn Mâce, Tıb,3

HER İSTEDİĞİMDE

Ebu Ubeyd (R.A.) Peygamberimiz (S.A.S.) için bir tencere et yemeği pişirdi. Etin kol kısmı Resûlullah'ın (S.A.S.) hoşuna giderdi. Bunu bilen Ebu Ubeyd (R.A.) kol kısmını ona ikram etti. Efendimiz (S.A.S.) onu yedikten sonra:
- Bana bir kol daha ver, dedi.
O da bitince:
- Bana bir kol daha ver dedi.
O da;
- Ya Rasûlullah! Bir koyunun kaç kolu vardır? dedi.
Efendimiz şu cevabı verdi.
- Canım elinde olan Allah'a yemin olsun! İsteğimi yerine getirseydin, her istediğimde kol eti verebilirdin.

İmam Ahmed, Musned, III/484,485

KUL PEYGAMBER

Bir gün Resûlullah Efendimiz (S.A.S.) Hazreti Âişe'ye (R.A.) şöyle dedi:
- Âişe! ben istersem, altın dağları arkamdan yürür. Bir melek bana gelerek: Rabbi'nin Sana selâmı var. Diyor ki: "Hükümdar-peygamber olarak mı, yoksa kul-peygamber olarak mı yaşamak istersin? Meleğin yanındaki Cebrail, bana alçak gönüllü olmam işaretini verdi. Ben de kul-peygamber olarak yaşamayı seçtiğimi söyledim.

Peygamberimiz (S.A.S.) o günden sonra bağdaş kurup, sofraya iyice yerleşerek yemek yemedi. Diz çökerek yerdi ve hep şöyle derdi:
- Ben, sıradan bir insanın yediği gibi yer ve sıradan bir kulun oturduğu gibi otururum.”

İbn-i Sa'd.Tabakât, I,381

DİNLENMİŞ SU

Peygamberimiz (S.A.S.), dostu Ebû Bekir’le (R.A.) birlikte, Medineli bir sahabeyi ziyarete gitti. Sahabe bahçesini sulamaktaydı. Efendimiz o'na:
- Su testisinde gecelemiş suyun varsa bize ikram et, yoksa şu sudan içeriz, dedi.
O'da:
- Var Ey Allah'ın Elçisi, testide dinlenmiş suyum var, dedi.
O sudan Resulullah'a (S.A.S.) ikram etti. Suyu içtikten sonra Peygamberimiz de (S.A.S.) Ebû Bekir'e (R.A.) ikram etti.

Buhârî, VI, 247-249

YEMEK DUASI

Ebu Said el-Hudri (R.A.) anlattı:
- Peygamberimiz (S.A.S.) yemek sonrası sofra kaldırıldığında şu duayı yapardı: "Bize yediren, Bizi içiren, Bizi müslümanlardan kılan Allah'a hamdolsun."

Ebu Dâvud, Sünen, 3850

AVUÇLA

Hazreti Ömer'in oğlu Abdullah ve arkadaşları (R.A.) Peygamberimizle (S.A.S.) birlikte yolculuk ediyordu. Yolda önlerine bir su havuzu çıktı. Suyu görür görmez, hemen eğilerek ağızlarıyla içmeye başladılar. Bu manzarayı seyreden Efendimiz (S.A.S.) onları şöyle uyardı:
- Arkadaşlar! Öyle eğilip ağzınızla içmeyiniz. Ellerinizi güzelce yıkayıp avuçlarınızla içiniz. Çünkü avuçtan daha güzel bir kap yoktur.

Bir defasında da şöyle buyurmuştu:
- Suyu devenin içtiği gibi hiç dinlenmeden bir içişte içmeyiniz. İki veya üç defa dinlenerek içiniz, içmeye besmele ile başlayınız. Bardağı dudağınızdan ayırınca da "Elhamdülillah" deyiniz.

İbn Mâce, Sünen, II, 1134, nr. 3433

SAĞ TARAF

Resûlullah aleyhisselatü vesselam bir gün Enes’in (R.A.) evindeydi. Sağında bir bedevi, solunda Hazreti Ebu Bekir (R.A.) karşısında da Ömer (R.A.) oturuyordu. Enes (R.A.) onlar için koyundan süt sağdı. Resûlullah (S.A.S.) ikram edilen sütten içti. Enes (R.A.) sütü Hazreti Ömer'e (R.A.) takdim etti. Hazreti Ömer (R.A.) ise önce Hazreti Ebu Bekir'in (R.A.) içmesini istedi. Resûlullah (S.A.S.) ise sağ tarafında oturan bedeviye uzatarak:
- Sağa, sağa, buyurdu.

Buhârî, Sahih, 111,144; VII,142

HEM YİYECEK HEM İÇECEK

İbn Abbas şöyle dedi:
- Resûlullah'ın en sevdiği içecek süttü.

Resûlullah (S.A.S.) şöyle buyurdu:
- Allah bir kimseye bir yiyecek yedirirse: Allah'ım! Bunu bize mübarek kıl ve bunu iyisiyle değiştir, desin. Allah her kime süt içirirse: Allah’ım! Bu sütü bize mübarek kıl ve bize artır, desin. Biz sütten başka yiyecek ve içeceğin yerine geçecek bir şey bilmiyoruz. Sütten başka hiçbir şey yemek ve su yerine geçmez. O hem tok tutar hem de harareti keser.

Kenzü'l-Ummal, 1822 İbn Mace, Sünen, 3322

ÜÇ SOLUKTA

Ebu Katade (R.A.) Peygamber'imizin (S.A.S.) şöyle buyurduğunu söyledi:
- Biriniz bir şey içtiği zaman kabın içine solumasın.

Enes (R.A.) anlattı:
- Peygamberimiz su içeceği zaman üç solukta içerdi. Önce besmele çeker bir yudum içer. Sonra yine besmele çeker bir yudum daha içer. Sonra tekrar besmele çeker bir yudum daha içerdi. Bitince de Allah'a hamdederdi.

Buhârî, Sahih, I,50; VII, 146, Mecmau'z-Zevâid, 11/100 Buhâri VJI/146

ÇOCUĞA İKRAM

Efendimiz (S.A.S.), sağ tarafında bir çocuk, solunda ise yaşlı insanlar olduğu halde oturuyordu. Bu sırada kendisine içecek bir şey getirildi. O da ondan içti. Sağdan başlamak âdeti olan Resulullah (S.A.S.) çocuğa:
“Bu içeceği yaşlı insanlara vermem için, izin verir misin?" diye sordu.
Efendiler Efendisi'nin (S.A.S.) sunduğu içeceğin manevi kıymetinin farkında olan çocuk:
- İlahi, senden gelen nasibimi kimseye veremem, dedi.
Bu güzel söz üzerine Peygamberimiz (S.A.S.) çocuğa ikram etti.

Ahmed, Müsned. V/333

YEMİNİ

İbn Ömer (R.A.) anlattı. Resulullah'ın (S.A.S.) yemini şöyleydi:
“Kalpleri değiştiren hakkı için, hayır!”

Ebu Hureyre (R.A.) ise şöyle yemin ettiğini söyledi:
“Allah'tan mağfiret dilerim ki, Hayır!”

Buhârî, Sahih, VII1/157,160; Ebu Dâvud, 3560,3775

SU DAĞITAN

Enes (R.A.) şunu anlattı:
- Peygamber Efendimiz (S.A.S.) arkadaşlarına su ikram ediyordu.
Arkadaşları O'na:
Ya Rasûlallah! Kendin içseydin ya, dediler.
Efendimiz (S.A.S.) şöyle buyurdu:
- Cemaate su dağıtan, onların en son içenidir.

Ahmed. Müsned, IV/354,383; V/303

HALKLA İLİŞKİLERİ

Hazreti Hasan (R.A.) Hind'e (R.A.):
- Resûlullah evden çıktığında ne yapardı?, diye sordu.
O'da (R.A.) şu cevabı verdi:
- Peygamber Efendimiz kendini ilgilendiren araları ısındıran ve soğukluğu kaldıran konularda konuşurdu. Hiç kimseden güler yüzünü, güzel huyunu esirgemezdi. Ashabını arardı olup bitenleri sorardı. İyiyi över, desteklerdi. Kötüyü de yererdi. Allah'ı zikretmedikçe ne kalkar, ne otururdu. Oturan herkese kendisiyle birlikte verirdi nasibini. Öyle ikram ederdi ki sanırdı yanındaki yok kendinden üstün biri. Kendisinden bir kimse bulununca istekte reddetmez verir onu, ya da tatlı bir dille geri çevirirdi onu. Daima güleryüzlü yumuşak huyluydu. Katı kalpli değildi ne ayıplardı ne de överdi. Göz yumardı hoşlanmadığına düşürmezdi umanı umutsuzluğa alıkoymuştu üç şeyden kendisini ne çekişirdi insanlarla ne de çok konuşurdu boş şeylerle uğraşmaktan kendisini korurdu. Görünce bir muhtacı ona yardım edin derdi. Kesmezdi kimsenin sözünü bâtıl olmadıkça, şâyet böyle olursa ya düzeltir sözü ya da kalkıp giderdi.

Zebidî, Ithalu's-Sadeti'i-Muttakîn, VII/107

İNSANLARLA GÖRÜŞMESİ

Peygamberimiz (S.A.S.), biriyle görüşeceği zaman, önce selam verir ve tokalaşırdı.

Biri eğilerek kulağına bir şeyler söylerse, o kişi ağzını, kulağından çekinceye kadar onun tarafına yüzünü çevirmezdi.

Tokalaşırken de adeti böyleydi. Yani birinin elini tutunca, o kişi elini kendiliğinden çekmediği sürece onun elini bırakmazdı.

Bir toplantıda otururken, dizleri hiçbir zaman yanında oturanlardan daha önde olmazdı.

Kendisini ziyarete gelmek isteyen kimse, kapısının önüne gelip durur,
önce - Es-Selâmü aleyküm der, sonra:
- İçeri girebilir miyim? diye izin isterdi.

Kendisi de biriyle görüşmek üzere gittiğinde aynı şekilde izin isterdi. Bu şekilde hareket etmeyenleri kabul etmez, geri çevirirdi.

Ebü Davûd, II, 156; Ebu Davûd, Edeb, 5

YATMADAN ÖNCE

İbn Abbas (R.A.) Resûlullah Efendimiz'in (S.A.S.) her gece yatmadan önce, gözlerine üçer defa sürme çektiğini, söyledi.

Hazreti Aişe (R.A.) gördüklerini şöyle anlattı:
- Peygamberimiz her gece, yatağına geldiğinde avuçlarını birleştirip sonra onlara üfleyerek içlerine İhlas, Felak ve Nas surelerini okur, ellerini vücudunun gücü yeten yerlerine sürer; önce başına, yüzüne ve vücudunun ön kısmına sürerek başlar ve bunu üç defa tekrar ederdi.

Müslim, 2081,2082; İbn Mace, Kitabü't-Tıb, 38 Hakim, Müstedrek, IV/408

UYANINCA

Ebu Zerr (R.A.) anlattı:
- Resûlullah (S.A.S.) uyandığında şu duayı yapardı: “Bizi öldükten sonra dirilten Allah'a hamdolsun. Diriltmek O'na aittir."

Ebu Dâvud, Kitâbu'l-edeb; 106; İbn Mace, Sünen, 3880

SAÇ BAKİMİ
Peygamberimiz (S.A.S.) üst-baş temizliğine çok dikkat ederdi. Saçının düzenli olmasına özen gösterirdi. Ona göre temizlik ne ise bakım da aynı şeydi. Gözü güzel şeyler görmeye alıştırmak ve başkalarının da göz zevkine saygılı olmak zarifliğini her zaman gösterirdi.

Bir gün saçı-başı dağınık birini gördü. Adamın halinden hayli rahatsız oldu ve şöyle serzeniş etti:
- Bu adamcağız, acaba saçına çeki düzen verecek bir şey bulamamış mıdır!?

Bir başka gün, üstü başı kir içinde birini gördüğünde:
- Bu adamcağız, acaba çamaşırını yıkayacak su bulamamış mıdır!? diyerek hoşnutsuzluğunu ifade etti.

Ebü Dâvud, Sünen, IV, 74

GİYİMİ

Peygamberimiz (S.A.S.) tek tip giyinmezdi. Genel olarak giydiği elbise harmani, gömlek ve etekti. Sarığının ucu bazen mübarek göğsüne doğru, bazan da omuzlarının arasına doğru sarkardı. Sarığı çoğunlukla siyah renk olurdu. Sarığının altında başına geçirdiği bir takke bulunur ve:
- Bizi müşriklerden farklı kılan, sarığın altına takke takmamızdır. buyururdu.

Giyimde en çok çizgili kumaşları severdi. Hz. Peygamber (S.A.S.) kırmızı elbise de giymişti. Kırmızı elbise dedikleri şey, üzerinde kırmızı çizgilerin bulunduğu Yemen kumaşından bir elbise olduğu için buna "kırmızı elbise" denmişti. Peygamberimiz (S.A.S.) siyah, kırmızı, yeşil, sarı, elbise giymişti. Ancak en sevdiği, beyaz renkli elbise idi. Efendimiz (S.A.S.) debdebe ve gösterişten nefret ederdi. Bununla birlikte kıymetli elbiseler de giyerdi.

Ebu Davüd, Libâs, 51; Ali El-Kârî, Cem'u'l-Vesâil, sh.199; Buhârî, Libâs, 18; Buhârî, Libâs, 35. Müsned-i İbn-i Hanbel, c.l, s. 247.Tirmîzî; Libâs, 10. 299

GÖRÜNSÜN

Mâlik bin Nazla (R.A.) adında biri vardı. Bir gün dağınık bir kıyafetle Efendimiz'in (S.A.S.) yanına gitti, bu şekilde gören Resulullah (S.A.S.) sordu:
- Senin malın mülkün var mı?
- Evet, var ey Allah'ın Resulü.
- Ne gibi malların var?
- Allah bana deve, koyun, at sürüleri, arpa ve buğday harmanlan ihsan etmiştir.
- Eee! Allah sana mal-mülk ihsan etmişse, Allah'ın nimetinin ve ikramının eseri üzerinde görünsün.

Tirmîzi, Sünen, IV, 364

GÜZEL GİYİM

Çok yakışıklı bir adam Hazreti Resulullah'a (S.A.S.) gelerek:
Ey Allah'ın Resûlü! Ben güzelliğe aşırı derecede ilgi duyan biriyim. Gördüğünüz gibi o güzellikten ben de nasiplendim. Hiç kimsenin benden daha güzel giyinmesine gönlüm razı olmaz. İsterim ki ben herkesten üstün olayım. Hatta bu papucumun tokası bile olsa. Acaba bu davranışım kibir midir?
Resûlullah Efendimiz (S.A.S.) cevap verdi:
Hayır, aslâ!.. Asıl kibir sahip olduğu nimeti hazmedemeyip şımarmak ve insanlara tepeden bakmaktır.

Ebü Dâvud, Sünen, IV, 84

TEMİZ ELBİSE

Birini kirli elbise giymiş halde görünce:
- Bu adam elbisesini yıkamaktan âciz mi?" buyurdu.

Başka birgün adamın biri berbat bir elbise giymiş olarak huzuruna geldi.
Allah Resulü (S.A.S.):
- Hiç imkânın yok mu? diye sorunca,
adam:
- Var dedi.
Bunun üzerine:
- Madem Allah Teâlâ sana ihsanda bulunmuş, o halde bu, üstünde görünmelidir" buyurdu.

Adamın birinin saçını bakımsız ve darmadağınık görünce:
- Bu adam saçlarını temizleyip düzeltmeyi beceremez mi? buyurdu.

Ebu Davüd, Libâs, 25; İbh-i Hanbel, 4/137; İbn-i Mâce, Libâs, 37

UZUN ELBİSE

Peygamber Efendimiz (S.A.S.), elbisenin topukları geçecek şekilde uzun olmasını istemezdi, Elbisesini kibir ve gösteriş için yerde sürüyenleri de uyarırdı, bir gün Ubeyd, Medine sokaklarında elbisesini sürüyerek yürüyordu. Bu sırada arkasından bir ses işitti:
Elbiseni yukarı kaldır! Elbisenin yerde sürünmemesi onun daha temiz kalmasını ve uzun süre dayanmasını sağlar.
Ubeyd (R.A.) arkasına dönüp bakınca bu sözleri söyleyenin Peygamberimiz (S.A.S.) olduğunu gördü ve şöyle diyerek özür beyan etti:
- Ey Allah'ın Elçisi! O değersiz bir elbisedir.
Bunun üzerine Resulullah (S.A.S.) şöyle buyurdu:
- Sen her konuda olduğu gibi, kıyafet konusunda beni örnek almaz mısın?”

Tirmizî, Şemâil, 18. bâb, 2

GÜZEL KOKU

Peygamber Efendimiz (S.A.S.) güzel kokuyu çok severdi. Herhangi biri güzel kokulu bir şeyi hediye gönderdiğinde, hiçbir zaman geri çevirmezdi. Sükte denilen özel bir kokuyu Peygamberimiz (S.A.S.) daima kullanırdı.

Sahabeler (R.A.) şöyle demiştir:
- Allah Resûlü, hangi sokaktan geçse orası güzel kokuyla dolardı. Çoğu kez erkeklerin güzel kokusu öyle olmalı ki güzel koku yayılıp renk görünmemelidir. Kadınların ki ise, güzel koku yayılmayıp renk görülmelidir, buyurdu.

Tirmizî, Şemâil, 32. bab, 4

SÜRME ÇEKMESİ

Resûlullah Efendimiz (S.A.S.), yanında sürmedan bulundurur, her gece yatmadan önce bu sürmedandan üç kez sağ gözlerine, üç kez de sol gözlerine sürme çekerdi. Bu konuda; Gözlerinizi "İsmid" ile sürmeleyiniz. İsmid ile sürmelemek göze cila verir ve kirpik bitirir." buyururdu.

Tirmîzî, Şemâil, 7. bab 1

YÜZÜĞÜ

Hazreti Ali (R.A.) der ki:
- Resûlullah aleyhisselam yüzüklerini sağ ellerine takarlardı.

Abdullah b. Ömer (R.A.) anlatır:
- Peygamber Efendimiz'in gümüşten bir yüzüğü vardı. Onu kaşı avucunun içine gelecek şekilde parmağına takmıştı. Kaşında "Muhammedün Resulullah" yazılıydı.

Tirmizî, Şemâil, 11. bab, 1 ve 7. hadis, Ali Yardım, age, 153

BİR ÇİFT POTİN

Peygamberimiz (S.A.S.) hayatı boyunca çok çeşitli ayakkabılar giymişti. Bunlar genelde sıcak iklime uygun papuç ve sandal tarzında idi. Bir de Habeş Kralı Necâşî (R.A.) tarafından kendisine potin hediye edilmişti. Peygamberimiz (S.A.S.) bu potini eskiyinceye kadar giydi.

Bir gün arkadaşlarıyla araziye çıkmıştı. Mübarek ayağında da bu potinler vardı. Peygamber Efendimiz (S.A.S.) bir ağacın altına oturdu ve potinlerini çıkardı. İhtiyaç için oradan ayrıldı. Tekrar ağacın altına döndü. Potinlerinden birini ayağına giydi. Diğerini tam giyeceği sırada bir kuş ansızın gelerek potini kaptı ve havalandı. Kuş bir hayli yükselince potini ters çevirdi. İçinden bir şey yere düştü. O da ne!? Kocaman bir yılan... Olayı seyreden Peygamberimiz (S.A.S.) şöyle buyurdu:
- Bu koruma bana Allah'ın bir lütfudur.

Ali el-Kârî, Cem'ul-Vesâil, 153

BİNEKLERİ

Allah Resûlü (S.A.S.) ata binmeyi çok severdi. Atı öven bir çok söz söylemişti. Atlardan başka katıra, eşeğe ve deveye de binerdi.

Peygamberimiz'in (S.A.S.) özel bineği olan atın adı Luhayf, eşeğin adı Afîr, Düldül, katırın adı Tîh, develerin adı ise Kusvâ/Adbâ idi.

Peygamberimiz'in (S.A.S.) Senceh adında bir atı daha vardı. Bir keresinde onu yarışa çıkardı, rakiplerini geçince buna çok sevindi.

İbn-i Hanbel, 5/27; Şiblî Numânî, age, 515; Dârakutnî, 2,552

YOLCULUK ÖNCESİ

Peygamber Efendimiz (S.A.S.) yolculuğa çıkarken şu eşyaları yanına alırdı:
Ayna, Tarak Misvak, Sürmedan, Makas, Saç Yağı, Koku Şişesi, Çubuk.

İbn Sa'd, Tabakât, 1,484, Ali Yardım, Peygamberimizin Şemaili, 114

YOLCULUK ALIŞKANLIKLARI

Resûlullah aleyhisselatü vesselam perşembe günü yola çıkmayı sever ve sabah erkenden hareket ederdi. Bineğin yanına gelip de ayağını üzengiye koyduğu sırada, "Bismillah" der, semer üzerine oturunca da üç kere tekbir getirir, arkasından da şu âyeti okurdu:
"Bunu bizim emrimize veren Allah'a hamd ve sena olsun. Halbuki biz onu kendimize boyun eğdiremezdik. Ve biz Rabbimize doğru dönenleriz." (Zuhruf 43/13)

Sonra şu duayı okurdu:
“Ey Allahım! Yolculuğumuzda Senden iyiliği, kötülükten sakınmayı senin seveceğin hareket ve işleri istiyoruz. Ey Allahım! Bu seferimizi kolaylaştır. Bu mesafeyi bize aldır. Ey Allahım! Yolculukta Sen arkadaşsın. Çoluk çocuğu bıraktığımız vekil Sensin. Ey Allahım! Yolculuğun sıkıntısından, geri dönüşün hüznünden ve döndüğümde çoluk-çocuğumu ve mallarımı kötü bir halde bulmaktan Sana sığınırım."

Peygamber Efendimiz (S.A.S.) yolculukta bir tepeye çıkarken "Allahüekber!" diyerek tekbir getirirdi. Aşağı inerken de "Sübhanellah" diyerek tesbih okurdu. Sahabeler de O'na uyarak aynısını tekrar ederlerdi. Bir yerde mola verdiklerinde şu duayı okurdu:
“Ey yeryüzü! Benim ve senin Rabbin Allah'tır. Senin ve senin içinde bulunanların şerrinden ve senin içinde yaratılanların kötülüğünden, senin üzerinde yürüyenlerin şerrinden Allah'a sığınırım. Ey Allahım! Arslanların, yılan ve akreplerin ve bu beldede yaşayan insanlann şerrinden Sana sığınırım."

Yol dönüşü ise:
“Geri dönücüleriz, Tevbe edicileriz, İbâdet edicileriz, Rabbimize hamd edicileriz”, diye dua ederdi.

Buhârî, Cihâd, 103; Ebu Davüd, Cihâd, 75; İbn-i Hanbel, 2,132

BİR ŞEHRE GİRERKEN

Efendimiz (S.A.S.) herhangi bir yerleşim merkezine girerken şu duayı okurdu:
“Ey yedi kat göğün ve üzerine gölgesini yaydığı her şeyin Rabbi olan Allahım! Ey yedi kat yerin ve onun üzerinde yaşayan her şeyin Rabbi olan Allahım! Ey şeytanların ve onların yoldan çıkardığı bütün nefislerin Rabbi olan Allahım! Ey rüzgârların ve onların uçurduğu eşyaların Rabbi olan Allahım! Senden bu beldenin ve bu beldede yaşayanların iyiliğini istiyor ve bu beldenin şerrinden ve bu beldede bulunanların şerrinden Sana sığmıyorum."

Medine'ye her dönüşünde önce mescide gider ve iki rekat namaz kılardı.

[Resim: ?di=UIXI]



Mutluluğun Resmini Çizemem Ama?
Acının Heykelini Bile Dikerim...!
01-11-2013 22:11
kullanıcının web sitesini ziyaret et kullanıcının tüm mesajlarını bul
TRTURKA
Çevrimdışı

**********

Yorum Sayısı: 25,231
Üyelik Tarihi: 26-03-2012
Yorum: #2
RESÛLULLAH’IN (S.A.S.) SÎRETİ ,semail-i serif,
ALLAH razi olsun ** süper ve anlamli paylasim tebrikler

Mutluluğun Resmini Çizemem Ama?
Acının Heykelini Bile Dikerim...!
01-11-2013 23:01
kullanıcının web sitesini ziyaret et kullanıcının tüm mesajlarını bul
Yeni Yorum Gönder 


Konu ile Alakalı Benzer Konular
Konular Yazar Yorumlar Okunma Son Yorum
Gul RESÛLULLAH’IN (S.A.S.) SURETİ,semali-iserif EFSANE UyGaR 1 690 01-11-2013 23:01
Son Yorum: TRTURKA

Hızlı Menü:


Şu anda bu konuyu okuyanlar: 1 Ziyaretçi